Top 10 Oldest Languages in the World தமிழன் என்று சொல்லடா தலை நிமிர்ந்து நில்லடா

உலகத்தில் மிகப்பழமையான பத்து மொழிகளை Worldblaze இணையத்தளம் வரிசைப்படுத்தியிருக்கிறது. அந்த இணையத்தளம் தந்தவற்றை அப்படியே தருவதுடன், அது வரிசைப்படுத்தியதையும் உங்களுக்கு என் மொழியில் தருகிறேன்.

உலகில் பேசப்படும்/பட்ட மிகப்பழமையான முதல் பத்து மொழிகள்
Top 10 Oldest Languages in the World

சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் மொழியானது தோன்றியிருந்தாலும், கிட்டத்தட்ட 6000 மொழிகள் தற்போது உலகெங்கும் பேசப்பட்டு வருகின்றன. இந்த மொழிகளில் பழைய மொழிகள் எவையென்பதைக் கண்டுபிடிப்பதில் பல சிரமங்கள் இருக்கின்றன. எங்களால் உருவாக்கப்பட்ட வரிசை இது.

10 வது இடத்தில் லத்தீன் மொழி (Lattin)

ரோம சாம்ராஜ்ஜியத்தில், லத்தீன் மொழி பரவலாகப் பேசப்படதாகக் கருதப்படுகிறது. அது கி.மு.75 ஆண்டு அளவுகளில் உருவாகியிருக்கலாம்.

9 வது இடத்தில் ஆர்மேனியன் மொழி (Armenian)

இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழியாகக் கருதப்படும் ஆர்மேனிய மொழி, கி.மு. 450 வருட அளவில் தோன்றியிருக்கலாம்.

8 வது இடத்தில் கொரியன் மொழி (Korian)

கொரியன் மொழி கி.மு.600 ஆண்டளவில் உருவாகியிருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.

7 வது இடத்தில் எபிரேய மொழி (Hebrew)

இஸ்ரேலில் அங்கீகாரமுள்ள மொழியான, எபிரேய மொழி கி.மு.1000 ஆண்டுகள் பழமையானது என்கிறார்கள்.

6 வது இடத்தில் அராமிக் மொழி (Aramaic)

அரபு மொழி, எபிரேய மொழி ஆகிய இரண்டுக்கும் அடிவேராக இருந்த மொழி அராமிக் மொழியென்று சொல்கிறார்கள். இது கி.மு.1000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலங்களில் உருவாகியிருக்கிறது.

5 வது இடத்தில் சீன மொழி (Chinese)

சீனர்களாலும், சுற்றுப் பிரதேச மக்களாலும் பேசப்பட்டுவந்த இந்தச் சீன மொழி, கி.மு.1200 வருடங்களுக்கு முன்னர் உருவாகியிருக்கலாம்.

4 வது இடத்தில் கிரீக் (Greek)

கிரேக்க தேசத்திலும் அதைச் சுற்றியுள்ல பிரதேசங்களிலும் கி.மு.1450 ஆண்டளவுகளில் கிரேக்க மொழி உருவாகியிருக்கலாம்.

3 வது இடத்தில் எகிப்து மொழி (Egyptian)

ஆஃப்ரோ-ஆசிய மொழியாகக் கருதப்படும் எகிப்திய மொழி, கி.மு. 2600 ஆண்டளவுகளில் உருவாகியிருக்கலாம்.

2 வது இடத்தில் சமஸ்கிருத மொழி (Sanskrit)

இந்தியாவில் உருவான சமஸ்கிருத மொழி, பல ஐரோப்பிய மொழிகளுக்கு அடிப்படையானது. ஆனால் இதே மொழி தமிழ் மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இது கி.மு. 3000 ஆண்டளவுகளில் உருவாகியிருக்கலாம்.

1 வது இடத்தில் தமிழ் மொழி (Tamil)

5000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் பழமையான மொழி தமிழ் மொழியாகும். இன்றுவரை உயிர்ப்புடன் இருக்கும் பழைய மொழிகளில் தமிழ் முன்னணியில் உள்ளது.

http://www.worldblaze.in/top-10-oldest-languages-in-the-world/

இந்த மெய்யான தகவலை பகிரவும்.

தமிழன் என்று சொல்ல டா தலை நிமிர்ந்து நில்லடா

தமிழன் என்று சொல்ல மட்டற்ற மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.

Advertisements

Does Amazon deliver all this as well?”’

I had spent an hour in the bank with my Uncle, as he had to transfer some money.  I couldn’t resist myself & asked…

”Uncle, why don’t we activate your internet banking?”

”Why would I do that?”
He asked…

”Well, then you wont have to spend an hour here for things like transfer.

You can even do your shopping online. Everything will be so easy!”

I was so excited about initiating him into the world of Net banking.

He asked ”If I do that, I wont have to step out of the house?

”Yes, yes”! I said. I told him how even grocery can be delivered at door now and how amazon delivers everything!

His answer left me tongue-tied.

He said ”Since I entered this bank today, I have met four of my friends, I have chatted a while with the staff who know me very well by now.

You know I m alone…
 this is the company that I need. I like to get ready and come to the bank. I have enough time, it is the physical touch that I crave.

 Two years back I got sick, The store owner  from whom I buy fruits, came to see me and sat by my bedside and cried.

My wife fell down few days back while on her morning walk. My local grocer saw her and immediately got his car to rush her home as he knows where I live.

Would I have that ‘human’ touch if everything became online?

Why would I want everything delivered to me and force me to interact with just my computer?

I like to know the person that I’m dealing with and not just the ‘seller’ . It creates bonds. Relationships.

Does Amazon deliver all this as well?”’
 An awesome forward msg I came across in my WhatsApp 👆👆👌👌

மர்ம கதை….

ஒரு பொண்ணு ஒரு பையனும் காதலிக்கிறர்கள்.
அவர்கள் காதல் பெண் வீட்டுக்கு தெரிந்ததும் பெண்ணுக்கு வேறு திருமணம் ஏற்பாடு நடக்கிறது.

இதை அறிந்த பெண் யாருக்கும் தெரியாமல் இனி உங்கள் முகத்தில் முழிக்க மாட்டேன் என கடிதம் எழதி வைத்து விட்டு பையனோடு ஊரை விட்டு ஓடி விடுகிறாள்.

மறுநாள் பெண் வீட்டாரும் பெண்ணை எங்கங்கே தேடி அலுத்து போய் இனி அந்த பெண் வந்தாலும் ஏற்பதில்லை என முடிவு செய்தனர்.

இப்பதான் கதையில் திருப்பம்.

முன்று நாள் கழித்து அந்த பெண் தானாக பையன் இல்லாமல் வருகிறாள்.

வாசலில் நிறுத்தி அவளை திட்டுகிறார்கள் பெற்றோரும் அண்ணனும்.

அப்பா : இப்ப எதுக்கு வந்த உனக்கு என்ன வேணும்?

அம்மா : ஊரர் முன்னாடி எங்களை கொன்னுட்டே இப்ப எங்கே வந்தே?

அண்ணன் : ஏன் மறுபடியும் வந்து தொல்லை பண்றே உனக்கு என்ன வேணும் சொல்லி தொலை?

முன்று பேரும் அவளுடைய பதிலுக்காக பரபரப்பாக காத்திருக்கின்றனர்.

அவள் சொன்ன பதிலை கேட்டு அந்த முன்று பேர் மட்டும் அல்ல உலகமே அதிர்ந்தது.

அந்த பதில் என்ன?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
?
என்னுடைய நோக்கியா சின்ன பின் சார்ஜர் மறந்து வைச்சிட்டு போயிட்டேன். அதை எடுத்துட்டு போயிடுறேன்மா.
😀😀

கதை நீதி : நோக்கியா போன் முன்று நாளுக்கு சார்ஜ் நிற்கும்.
😛😀

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்-24 (மெட்ராஸ் டே… )

டற்கரையை ஒட்டிய நரிமேட்டையும், கரும்புத் தோட்டத்தையும் ஒரு வெள்ளைக்காரன் 16 ஆயிரம் வராகன் கொடுத்து வாங்கிய தினம்…. இதை நாம் மெட்ராஸ் தினம் என்று கொண்டாடுவது சரியா?


வெங்கடப்ப நாயக்கரின் கன்ட்ரோலில் இருந்த இந்த கடற்கரைப் பகுதியை பிரான்ஸிஸ் டே என்ற வியாபார ஏஜென்ட்,  இதே ஆகஸ்ட் 22-ம் தேதிதான் வாங்கினார். பிறகு அவர்களின் பாதுகாப்புக்காகவும், நமக்கும் பாதுகாப்பாக இருப்பதாகவும் சொல்லி கோட்டை கட்டினார்கள். சாலை வசதிகள், குடிநீர் வசதிகள் செய்தார்கள். வரி வசூலித்தார்கள். நம்மை ஆட்சி செய்தார்கள். அடிமைப்படுத்தினார்கள். அடக்கு முறை செய்தார்கள். இந்த நாளை நாம் கொண்டாட வேண்டுமா? என்று கேட்பவர்கள் ஒரு சாரார்.

எல்லா தீமையிலும் சில நன்மைகள் உண்டு. நான்கைந்து கிராமங்களாக, ஏரிகளாக, தோப்புகளாக இருந்த பகுதியை உலக நகரங்களில் ஒன்றாக மாற்றிய பெருமை வெள்ளைக்காரர்களையே சாரும். கடற்கரையை ஒட்டியுள்ள திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில், மயிலாப்பூர் கபாலீஸ்வரர் கோயில், மண்ணடி காளிகாம்பாள் கோயில் மற்றும் புரசைவாக்கத்தில் உள்ள கங்காதீஸ்வரர் கோயில், திருவொற்றியூரில் உள்ள வடிவுடை அம்மன் கோயில் போன்றவை சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பழமையானவை. 

அந்தக் கோயில்களுக்கும் முன்னரே இங்கே மக்கள் கிராமங்களாக வாழ்ந்தனர். ஆனால், ஆயிரம் ஆயிரம் ஆண்டுகளாக அவை கிராமங்கள்தான். பிரான்ஸிஸ் டே வாங்கிய பிறகுதான் இதற்கு நகரத்துக்கான முகாந்திரங்கள் ஏற்பட்டன. ஒருவகையில் இந்தக் கொண்டாட்டங்கள் சரிதான்.

‘மெட்ராஸ் டே’ என்பது சரிதானா என்பது போலவே மெட்ராஸ் என்பது இன்று யாருக்குச் சொந்தமானதாக இருக்கிறது என்பதும் யோசிக்க வேண்டிய ஒன்று.
கூட்டிக்கழித்துப் பார்த்தால் சென்னையில் பிரபலமான பிரமுகர்கள் 1000 பேர் இருப்பார்கள். இவர்கள்தான் சினிமா, அரசியல், வணிகம், கலை என்ற பெயர்களில் அடிக்கடி செய்திகளில் வெளியாகிறார்கள். 

தியாகராஜ பாகவதர், பி.யூ.சின்னப்பா, என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், சிவாஜி, எம்.ஜி.ஆர். ரஜினி, கமல்… கே.வி மகாதேவன், எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன், இளையராஜா, அஜித், விஜய், தனுஷ், சிம்பு…. பாரதிராஜா, பாலசந்தர், பாக்யராஜ், டி.ஆர்., வசந்த், எஸ்.ஜே.சூர்யா, பத்மினி, சரோஜாதேவி, ரோஜா, குஷ்பூ, தேவயானி, ராதா, அம்பிகா, காஜல் அகர்வால், ஹன்சிகா மோத்வானி… போன்ற எண்ணற்ற சினிமா கலைஞர்கள் புகழின் உச்சியைத் தொட்டனர்.

பெரியார், ராஜாஜி, காமராஜர், அண்ணா, எம்.ஜி.ஆர்., கருணாநிதி, ஜெயலலிதா டி.ஆர்., மூப்பனார், வாசன், ப.சிதம்பரம், வைகோ, விஜயகாந்த் என எத்தனையோ அரசியல் பிரமுகர்கள் சென்னையில் வலம் வந்தவர்களாகவும், வந்து கொண்டிருப்பவர்களாகவும் உள்ளனர்.
பாரதியார், புதுமைப்பித்தன், க.நா.சு, கல்கி, தி.ஜானகிராமன், கண்ணதாசன், வைரமுத்து, சுஜாதா என எத்தனையோ எழுத்தாளர்கள் கோலோச்சியதும், கோலோச்சிக்கொண்டிருப்பதும் சென்னையில்தான்.
அண்ணாமலைச் செட்டியார், மெய்யப்ப செட்டியார், அழகப்ப செட்டியார், ஸ்பிக், அமால்கமேஷன், டி.வி.எஸ்.,  கோயங்கா, ஜெமினி நிறுவனம், சன் நெட்வொர்க் போன்ற எண்ணற்ற நிறுவனங்கள்- நிறுவனர்களின் தொழில் இடமும் சென்னைதான். 

எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமி, ருக்மணி அருண்டேல், லால்குடி ஜெயராமன், வீணை காயத்ரி, சுதா ரகுநாதன் என எத்தனையோ இசைக்கலைஞர்களின்  புகழ் கொடி பறந்ததும், பறந்துகொண்டிருப்பதும் சென்னையில்தான். 

– இப்படி இந்த நேரத்தில் நினைவுக்கு வந்த சிலருடைய பெயரை இங்கே சொல்லியிருக்கிறேன்… இவர்கள் யாருமே சென்னையைச் சேர்ந்தவர்கள் இல்லை. இன்னும் இரண்டு மூன்று தலைமுறை இங்கேயே அவர்கள் வாழ நேர்ந்துவிட்டால், ஒருவேளை அவர்கள் தங்கள் சொந்த ஊர்களை சொந்தம் கொண்டாடாமல் மாறிவிடக்கூடும்.
விஷயம் இதுதான்… சென்னை என்பது சில நூறு பிரபலங்களால் ஆனது. அதில் சென்னையின் மண்ணின் மைந்தன் சில பத்து பேர்கள்தான். சென்னையில் உள்ள பிரபல ரௌடிகளும்கூட சென்னையைச் சேர்ந்தவர்கள்  இல்லை என்பதே வேடிக்கையான உண்மை. 

மதுரை, நெல்லை, கோவை, திருச்சி என சென்னை என்பது தமிழக மக்களால் நிரம்பியது. இங்கே குஜராத்தி, ராஜஸ்தான், பீகார், ஒடிசா, வங்காளம், பஞ்சாபி என எல்லா இந்திய பிராந்திய மக்களும் வசிக்கிறார்கள். பெரு நகரம் அப்படி கலவையான மக்களைக் கொண்டதாகத்தான் இருக்கும். இத்தனை சுவாரஸ்யங்களும் கூட சென்னைக்கான ஒரு அடையாளம்தான்.

ஆனால் மெட்ராஸை சொந்தமாகக் கொண்டவர்கள் அயோக்கியர்கள் போலவும், அவர்கள் பேசும் மொழி கொச்சையானது என்றும், இந்த நகரத்தில் ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும் என்றும் பேசுவது இந்த மண்ணின் பூர்வக்குடி கிராமத்தவர்களை கேலி செய்வதாகும். எங்கெங்கிருந்தோ இந்த கிராமத்துக்கு வந்து சேர்ந்த 90 சதவீதம் பேர் செய்யும் தவறுகளை, மெட்ராஸ் மக்கள் சுமக்கிறார்கள்.
தினக்கூலிகளாக, ஆட்டோ ஓட்டுநர்களாக, கட்டடக் கொத்தனார்களாக, ரிக்‌ஷா ஓட்டுபவர்களாக, கூவம் கரை ஓரம் ஒதுங்கிப் போனவர்களாகப் பெரும்பகுதி சென்னை கிராமத்து மக்கள் இருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை.

தருமமிகு சென்னை என்கிறார் வள்ளலார் பெருமான். தொண்டை நாடு சான்றோர் உடைத்து என்கிறது சரித்திரம். இந்த சென்னை நாளில் அதை நினைகூர விரும்புகிறேன்.
நிறைந்தது!

– தமிழ்மகன்

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்-23 (சென்னையில் தயாரிக்கப்பட்ட நாணயங்கள்!)

சென்னை, எத்தனையோ முரண்சுவைகளைக் கொண்டது. நகரத்து நெரிசல் உச்சமாக இருக்கும் ஒரு சாலைக்கு வில்லேஜ் ரோடு என்று பெயர். லேக் ஏரியா, வேப்பேரி என்று ஊருக்கே ஏரிகளின் பெயரை வைத்துக்கொண்டு, வாட்டர் பாட்டில்களில் தண்ணீர் சுமக்கும் பகுதிகள் இவை.


அப்படி ஒரு அழகிய முரண்பாடு தங்கசாலைக்கு உண்டு. நெருக்கடியும் மழை பெய்தால் சாக்கடையும் ரோட்டோர கடைகளில் சால்னா கைவண்டிகளும், ரிக்‌ஷாக்களும் பவனிவரும் சாலைக்குப் பெயர் தங்கசாலை.

இந்திய நாணயங்களும், பிரிட்டீஷ் நாணயங்களும் சேர்ந்து புழங்கிக் கொண்டிருந்த 19-ம் நூற்றாண்டின் மக்களுக்காக இந்தியாவின் வராகன்களும், பிரிட்டிஷாரின் ஜார்ஜ் படம் போட்ட நாணயங்களும் சேர்ந்தே தயாரிக்கப்பட்டன. அதற்கான நாணயத் தயாரிப்புக் கூடம் முதலில் கோட்டையில்தான் இருந்தது. பின்னர், ஏழுகிணறு என்று அழைக்கப்பட்ட இன்றைய வள்ளலார் நகர் பகுதியில் அந்தத் தயாரிப்புக் கூடம் இயக்கப்பட்டது. இன்றும் தங்கசாலை என்றும் மின்ட் என்றும் அந்தப் பகுதி அழைக்கப்படுகிறது. அங்கே வராகன், பகோடா உள்ளிட்ட இந்திய நாணயங்கள் தயாராகின. வராகன் என்பது திருமாலின் வராக அவதாரத்தைச் சின்னமாகப் பொறித்த நாணயமாகும். நாயக்கர் ஆட்சி கால இறுதிகட்டத்தில் இருந்த அந்த நாணயத்தில் அவர்கள் பின்பற்றிய வைணவக் கடவுளான வராக அவதாரச் சின்னம் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

பகோடா என்பது காசுகளில் குறைந்த மதிப்பு உடையது. பகோடா என்ற உணவுப் பண்டத்தின் பெயர் அதற்கு ஏன் வந்தது என்பதற்கு, உல்டாவாக பதில் வருகிறது. அந்த நாணயத்தின் பெயர்தான் காலப் போக்கில் உணவுப் பண்டத்துக்கானதாக மருவியிருக்கிறது. கடலை மாவும், வெங்காயமும் கலந்து செய்யப்பட்ட அந்தப் பண்டத்துக்கு ஆதியில் என்ன பெயர் இருந்தது என்பது நான் விசாரித்த வட்டாரங்களில் தெரியவில்லை. அந்தப் பொட்டலம் அப்போது ஒரு பகோடா விலை.

ஒரு பகோடா கொடுத்தால் ஒரு பொட்டலம் கொடுப்பார்கள். காலப்போக்கில் பகோடா என்ற நாணயம் வழக்கொழிந்துபோனாலும் அந்தப் பொட்டலத்துக்குப் பகோடா என்ற பெயர் நிலைத்துவிட்டது என்கிறார்கள்.

மின்ட் என்று அழைக்கப்பட்ட அந்த நாணயக் கூடத்தில் வெகு ஆரம்பத்தில் தங்க மெருகேற்றப்பட்ட வெள்ளி நாணயங்கள் தயாரிக்கப்பட்டன. பிறகு வெள்ளி நாணயங்கள், வெண்கல நாணயங்கள் என தயாரிக்கப்பட்டன. சென்னையில் தயாரிக்கப்பட்ட இந்த நாணயங்கள்தான் இந்தியா முழுதும் புழங்கின என்பதற்காக காலரை தூக்கிவிட்டுக் கொள்ளலாம். ஜார்ஜ் மன்னர்கள், விக்டோரியா ராணிகள் எல்லாம் இங்கே நாணய அச்சில் வார்க்கப்பட்டார்கள்.
தொண்டி காலணா என்ற பெயரில் ஒரு நாணயத்தை சிறுவயதில் பார்த்திருக்கிறேன். நாணயத்தின் நடுவே ஓட்டை இருக்கும். பலர் அதை இடுப்பில் கட்டியிருக்கும் அரைஞான் கயிற்றில் கோர்த்துக் கட்டியிருப்பார்கள். தாலிக்கயிற்றில் தங்கக் காசுகளைக் கோர்த்துக்கொண்டிருக்கும் பெண்களைப் போல ஆண்களுக்கு காலணா காசுகள் என நினைக்கிறேன். நிறைய இருக்கும்போது இடுப்பிலே கோர்த்து சேமிப்பார்களோ? அந்த நாணயங்கள் வழக்கத்தில் இருந்து மறைந்தபின்னும் சில தாத்தாக்களின் இடுப்பில் அவை நாணயங்களின் சாட்சியாக தங்கிவிட்டதைத்தான் நான் பார்த்திருக்கக் கூடும்.

மின்ட் பகுதியில் அச்சடிக்கப்பட்டு வந்த நாணயங்கள், பிறகு வேறு  இடத்துக்குப் பெயர்ந்து போய்விட்டது. நாணயங்களும் தங்கத்தில் இருந்து வெள்ளி, வெண்கலம், பித்தளை, செம்பு, அலுமினியம், நிக்கல் என்று அநியாயத்துக்கு தரம் தாழ்ந்து போய்விட்டது.

தம்பிடி, அரையணா, காலணா, ஓர் அணா, நாலு அணா, எட்டு அணா, பத்து அணா, முக்கா ரூபா போன்ற பிரயோகங்கள் இன்றும் சென்னையில் உண்டு. அதுவும் இன்றைய மின்ட் வாசிகள் அவை தயாரான இடம் இதுதான் என்பதே தெரியாமல்கூட பேசலாம்.
காலம் எல்லா வரலாற்றையும் காலில் போட்டு மிதித்துக்கொண்டு மதயானை போல போய்க்கொண்டிருக்கிறது. அப்படி புதைந்துபோன வரலாற்றில் இப்படியான சில செப்பு நாணயங்களைத் தேடி எடுப்பதில் ஒரு சுவாரஸ்யம் இருக்கத்தான் செய்கிறது.

தொடரும்…

-தமிழ்மகன்

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்-22 (சொன்னால் நம்ப மாட்டார்கள்!)

பணத்தின் மதிப்பு எங்கே போய் நிற்கிறது என்பதற்கு கடந்த 50 ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றம் அதிர்ச்சியாகத்தான் இருக்கிறது.


ஆரம்பத்தில் சென்னையில் பல்லவன் ட்ரான்ஸ்போர்ட் என்ற சிவப்பு நிற பேருந்துகள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும். இப்போது ஓடிக்கொண்டிருக்கும் பேருந்துகளை விட சற்றே நீளம் குறைந்தது. டீசல் வாசனை அதிகமாக இருக்கும். அதனால், பஸ்ஸில் பயணம் செய்பவர்கள் வாந்தி எடுப்பது சாதாரணமாக இருக்கும். கொஞ்சம் முரட்டு வாகனம்தான். அத்தனை சொகுசாக இருக்காது. நின்றுகொண்டு பயணிப்பவர்கள் பிடித்துக்கொள்வதற்காக பஸ்ஸுக்கு நெடுக்காக இரும்பு பைப்பில் தோல் வார் ஆங்காங்கே தொங்கும். பெரம்பூரில் இருந்து சென்ட்ரலுக்கு பதினைந்து காசு. சென்னையில் எங்கிருந்து எங்கு சென்றாலும் 50 காசை தாண்டாது.

உலக வங்கியில் கடன் வாங்கித்தான் புதிய பேருந்துகள் விடப்பட்டன. சிவப்பு நிறத்தில் பேருந்துகள் இருக்கக் கூடாது என்ற உலக வங்கியின் நிபந்தனையின் பேரில் பஸ்கள் பச்சை நிறத்துக்கு மாறிப்போனதாக அன்றைய கம்யூனிஸ்ட் பேச்சாளர்கள் மேடையில் பேசினார்கள்.
பச்சை பேருந்து வந்த நேரத்தில் ஒவ்வொரு டெர்மினஸுக்கும் ஐந்து காசு கட்டணம் உயர்த்தப்படும் என்று 80-களில் அறிவிக்கப்பட்டபோது வெகுண்டு எழுந்தார்கள் மக்கள். அரசாங்கம் அந்த அறிவிப்பை வாபஸ் வாங்கிக்கொண்டது. இப்போது டெர்மினஸுக்கு ஐந்து ரூபாய் ஏற்றினாலும் யாரும் போராடுவது இல்லை. ஆதார் அட்டை வாங்குவதற்கும், அதை வோட்டர் ஐ.டி.யோடு இணைப்பதற்கும் வங்கியில் கணக்கு தொடங்கி, அதை கேஸ் சிலிண்டர் கணக்கை வரவு வைப்பதற்கும் மக்களை அலையவிடுவதால்… மக்களுக்கு அதற்கே நேரம் சரியாகிவிட்டது.
சரியான சில்லறை கொடுக்கவும் என்பது பஸ்ஸில் நிரந்தரப் பொன்மொழி. ஒரு காசு, இரண்டு காசு, அரையணா எனப்பட்ட மூன்று காசு, ஐந்து காசு, பத்து காசு, 20 காசு, நாலணா எனப்பட்ட 25 காசு, எட்டணா எனப்பட்ட 50 காசு ஆகியவை அப்போது இருந்தன. ஒரு ரூபாய் என்பது தாளில் மட்டும்தான் இருக்கும். நாணயமாக வரவில்லை. மக்கள் அடிக்கடிப் பயன்படுத்தும் பணங்கள் நாணயத்திலும் எப்போதாவது பயன்படுத்தும் பணங்கள் காகிதத்திலும் இருந்தது. ஒரு ரூபாய், இரண்டு ரூபாய் தாள்கள் பொதுவாக அப்பாக்களின் பாக்கெட்டுகளில் மட்டும்தான் இருக்கும்.

பள்ளிச் சிறுவர்கள் கையில் பத்து காசு இருந்தால் பணக்காரன். எட்டணா வைத்திருந்தால் கோடீஸ்வரன். அவன் பள்ளி இடைவேளைகளில் பால் ஐஸ் என்கிற வெண்மை நிற குச்சி ஐஸ் வாங்கிச் சாப்பிட்டு வயிற்றெரிச்சலைக் கிளப்புவான். மூன்று காசுக்கு குச்சி ஐஸ். ஐந்து காசுக்கு சேமியா ஐஸ், ஐந்து காசுக்கு ஆள்வள்ளிக் கிழங்கு, இரண்டு காசுக்கு மாங்காய் பத்தை என்று வியாபாரம் பின்னி எடுக்கும். கலர் சர்பத், நன்னாரி சர்பத் என பல்வேறு வண்ணங்களில் தெரு ஓரத்தில் பாட்டில்களில் சாய நீர் விற்பார்கள். இனிப்பாக இருக்கும். அந்த நாளில் குடித்தபோது உடம்புக்கு ஒன்றும் செய்யவில்லை.
பள்ளியில் இருந்து திரும்பும் வழியில் தெருக் குழாயில் ஒருவன் அடிபம்பில் தண்ணீர் அடிக்க, இன்னொருவன் குழாயில் வாய் வைத்து தண்ணீர் குடிப்பான். தண்ணீரில் சில நாளில் சின்ன மீன்கூட வரும். தலைப்பிரட்டை வரும். அதை ஒதுக்கிவிட்டுக் குடிப்போம். யாருக்கும் அதனால் சீக்கு வந்ததா என்று தெரியவில்லை. நானே ஓர் உதாரணம். ஆர்.ஓ., மினரல் வாட்டர்கள் வந்தபோது, ‘தண்ணியை பாட்டில்ல விக்றாங்கடா’ என்று கிண்டல் செய்வோம். யாராவது கையோடு தண்ணீர் பாட்டில் எடுத்துக்கொண்டு போனால் விநோதமாகப் பார்ப்போம். மெட்ராஸ் மிக வேகமாக எல்லாவற்றையும் மறந்து வருகிறது.

வாட்டர் பாட்டில் காலம் போய், வாட்டர் பிளஸ் காலம் வந்துவிட்டது. 
காசு என்பதன் மரியாதை வெகுவாக மாறிவிட்டது, அந்தக் காசுகளை சென்னையில் அச்சடித்த இடம் பற்றி அடுத்து பார்ப்போம்.

தொடரும்…


-தமிழ்மகன்

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்-21 (எம்டன் வந்தான்… எம்.ஜி.ஆர். வந்தார்! )

சென்னையில்,  “அவனா எம்டனாச்சே… !” என்ற சொல் வழக்கு கொஞ்ச காலம் முன்னாடிவரை சகஜமாக இருந்தது. எம்டன் என்பதை சிலர் எமன் என்ற அர்த்தத்தில் சொல்வர். சற்றே சரித்திரம் தெரிந்தவர்களுக்கு எம்டன் என்பது ஒரு கப்பலின் பெயர் என்பது தெரிந்திருக்கும்.


1914ஆம் ஆண்டு முதல் உலகப் போர் நடந்து கொண்டிருந்தபோது, இங்கிலாந்து நாட்டினருக்கு எதிராக இருந்த ஜெர்மானியர்கள்,  இங்கிலாந்தை தாக்குவதற்கு படை திரட்டி வந்தனர். இந்தியாவும் அப்போது இங்கிலாந்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்ததால், இந்தியாவும் ஜெர்மானியர்களுக்கு எதிராகப் பார்க்கப்பட்டது.

முதல் உலகப் போரில் இந்தியாவையே ஜெர்மானியர்கள் எதிர்த்தபோதும், இந்தியாவின் மீது முதல் உலகப் போரை ஒட்டி குண்டு வீசப்பட்ட இடம் என்ற பெருமை (?) சென்னைக்கு உண்டு.

எம்டன் என்ற போர்க் கப்பல் சென்னை துறைமுகத்தில் வந்து நின்றது. 1914, செப்டம்பர் 22-ம் தேதி,  எதற்கும் இருக்கட்டும் என்று சென்னை கரையை நோக்கி குண்டு வீசியது. சென்னை உயர் நீதிமன்ற கட்டடத்தில் வந்து விழுந்த அந்த குண்டு, அங்கே ஒரு பெரும் பள்ளத்தை ஏற்படுத்தியது. ‘தொடர்ந்து குண்டுகள் வீசப்படும்.. சென்னை நகரம் அழிக்கப்படப் போகிறது…!’ என்று செய்தி பரவியது.
சென்னை மக்கள் சிலர் தங்கள் சொத்துக்களை வந்த விலைக்கு விற்றுவிட்டு சொந்த ஊருக்குச் சென்றதும் நடந்தது. சிலர் போட்டது போட்ட படி வீட்டைப் பூட்டிக் கொண்டு தமது உறவினர் வீடுகளை நோக்கி வெளியூர் சென்றனர். அடுத்து குண்டு வீச்சுகள் எதுவும் நடக்கவில்லை என்றாலும், எம்டன் கப்பல் அந்த இடத்தில் இரண்டு நாட்களுக்கு மௌனமாக நின்றிருந்தது. பிரிட்டீஷ் படையும் பதிலுக்குத் தயாரானது.

‘சென்னை நகரம் அழிக்கப்படும்’ என்று புரளி கிளப்புபவர்களைப் பிடித்துக் கொடுப்பவர்களுக்கு தக்க சன்மானம் அளிக்கப்படும் என்று ஆங்கிலேய அரசு அறிவித்தது. குண்டு விழுந்த அந்த இடத்தில் ஒரு நினைவுக் கல்வெட்டு வைக்கப்பட்டிருக்கிறது.
சென்னை நகரத்தின் கதையை எழுதிய மா.சு.சம்பந்தன், குண்டு விழுந்த நேரத்தில் தெறித்த சேறு,  ஃபர்ஸ்ட் லைன் பீச் பகுதியில் இருந்த பல கட்டடங்களின் மீது பட்டு இருந்ததாக மக்கள் பேசிக்கொண்டதைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

இவ்வளவு அச்சுறுத்தலாக இருந்த எம்டன் கப்பலைத்தான் சென்னை மக்கள் ‘அவனா எம்டன் ஆச்சே’ என்று அடையாளப்படுத்தினர். 

‘எம்டன்’ என்று ஒரு திரைப்படம் தயாரிக்கப்பட்டபோது ஏதோ சரித்திரக் குறிப்பு, திரை உலகில் நின்று நிலைக்கப்போகிறது என்று எதிர்பார்த்தேன். எம்டன் என்பது ஆங்கில வார்த்தை என்று அந்தப் படத்துக்கு அரசின் சலுகை மறுக்கப்பட்டது. எம்டன் என்பது ‘எம் மகன்’ என்று மாறி, தமிழ் காப்பாற்றப்பட்டபோதும் எம்டன் நிராகரிக்கப்பட்டதில் எனக்குள் ஒரு மெல்லிய சோக இழை ஓடியது.

எம்டன் கப்பலை ஒட்டி ஒரு சர்ச்சை எழுந்தது நினைவுக்கு வருகிறது. எம்.ஜி.ஆர். தம் பிறந்த நாளை கொண்டாட மாட்டார். அன்றைய நாளில் நடிகர், நடிகைகள் தங்கள் வயதைச் சொல்வதை பெரும்பாலும் தவிர்த்து வந்தனர். அல்லது குறைத்துச் சொல்லி வந்தனர்.

ஒரு முறை எம்.ஜி.ஆர். ஒரு பேச்சில் சென்னையில் எம்டன் குண்டு வீசப்பட்டபோது தாம் கைக்குழந்தையாக இருந்ததாகவும், சென்னையில் நிலவிய பதட்டம் தனக்கு நினைவிருப்பதாகவும் சொன்னார். இது அன்றைய எம்.ஜி.ஆர். எதிரிகளிடம் பெரிய ஆதாரமாக மாறியது. ‘எம்டன் குண்டு 1914-ல் வீசப்பட்டது. அப்போது அவருக்கு இரண்டு வயது என்று வைத்துக்கொண்டாலும் 1917-ல் பிறந்ததாக அவர் சொல்வது அப்பட்டமான தவறு. ஐந்து வயதைக் குறைத்துச் சொல்கிறார்’ என்று எழுதினார்கள், பேசினார்கள்.

‘என்னுடைய சிறுவயதில் எம்டன் குண்டு பற்றி பெரியவர்கள் பதட்டமாகப் பேசியது நன்றாக நினைவிருக்கிறது என்றுதான் சொன்னேன். எம்டன் குண்டு விழுந்த பத்து வருடங்கள் கழித்தும் மக்கள் அதை பரபரப்பாகப் பேசினார்கள்’ என்று எம்.ஜி.ஆர் விளக்கம் அளித்தார்.

எம்டன் குண்டு காரணமாக தெறித்த சேறு, எம்.ஜி.ஆரின் மீதும் பட்டிருப்பது ஒரு சரித்திர அடையாளம்தான்.

தொடரும்…

-தமிழ்மகன்